dejavu…
Biz değilmiyiz her gün aynı yolları yürüyerek işe , okula , eve giden, çocukluğumuzu geçirdiğimiz sokaklarda pabuçlarımızı eskiten. Aslında o kadar rutine bağlamışken hayatımızı , telefonlarımızla uyanarak başlayan günlerimizi , 7 otobüsünü yakalama telaşımız , görmezden gelerek diğer yolcuları, durakta , farketmez belki markette alışveriş yaptığımız çalışanları görmeyiz . Apartmanda karşılaştığımız komşularımızı ki en sinir olduğumda budur benim , aynı bina da komşuluk edip merdivende yada asansörde karşılaştığında iki komşunun birbirini görmezden gelmesi nedir ? İçimizdeki insanlığa ne olmuş?
Şimdi yine ne oldu yazdın acaba bunları deme lütfen dediklerimi yaşıyorum yine yaşadım yine sinir oldum , ama yine özer lik yaptım bugün aslında onu yazmak istiyorum..
Taksim – kabataş arası finiküleri kullandım bu akşam , 4 dakika vardı ve sallana sallana sanırım 20 saniye de binmiştim finikülere. Ve içersindeyim yer var ama ayaktayım kitap okuma ile insanları inceleme arasındayım , kitap elimde açık insanları inceliyordum. 4 dakika kaldığınıda kalkış saatini gösteren elektronik bir saat vardır tam girişte oradan biliyorum (taksimden) ve sanırım yine bir yere yetişme acelesi olan ben yaşlarda uzun saçlı , top sakallı , küpeli bir genç koşarak geldi ve atladı finikülere nefes nefese. Ama finiküler duruyordu. Sanki limandan halatlarını ayırmış hareketlenen son vapura atlarsın ya büyük heyecanla son vapurdur adadan ayrılan , o şekilde atladı. Ama içindeydi ve hala hareket etmiyordu. Benim gözümde üst kattan içeri iplerle giren S.W.A.T ekipleri tadında bir giriş yaptı. Herkes döndü baktı. O nefes nefese hala duruyoruz. Demek okadar koşup atraksiyona girip atlamaya gerek yokmuş. Ki 3 ile 5 dakika arasında bir kalkıyor bu melet. ne kadar geç kalabilirsin ki, ya koşarken merdivenlerde birine çarpsan yada kendine zarar verecek bir hareket yapsan geç kalmak la aradaki zararı düşünsene.. Tutamadım kendimi gülmeye başladım. Hali çok komikti. boş koltuğu gösterdim ve geç soluklan dinlen biraz dedim. Yüzüme bakıyordu. Senden önce gelen olmadı rahatla artık sanırım sen birinci olacaksın dedim. Yüzünde bir gülümseme ve rahatlama vardı oturan aceleci gencin..
ekim 22′ 19:05:09
