Nedir Mükemmel?
İnsanın kendine yakışanı giymesi?
İnsanın yaptığı işler?
Çalıştığı şirket?
Birlikte olduğu kişi?
Birlikte olmak istediğin kişinin fiziği?
Maaş?
Oturduğu semt?
Kullandığı araba?
Cep telefonu?
Bilgisayarı?
Gittiği spor merkezi?
Hak ettiğini düşündüğü davranış?
Kendisi?
Saçları?
Konuşma tarzı?
Arkadaşları, dostları, çevresi?
Hayaller?

Tek doğru sanırım bu hayaller, kimse hayallerinde kötü bir araba sahibi olmaz, çirkin, karizmatik olmayan bir sevgili düşünmez, düşük ücretli bir iş hayal etmez. Hepsi en iyisi olur, en başarılı olanı olur.

Hayal kurarken olmasını istediğimiz ama olmayacağını bildiğimiz şeyleri düşünür, isteriz. Rahat rahat bol keseden atarız. Ama hayallerle yaşayamayız. Bazıları bu noktada takılıp kalıyor. Hayallerinin gerçek olacağını düşünüp bekliyor. Gerçekleşmediğini görünce sıkılıyor, strese giriyor. Gerçek ile hayal arasında arafta asılı kalıyorlar. Bu insanlar gerçekler yüzünden mutlu olamıyor. İsteklerine çoğu zaman erişemeyeceklerinin farkında değiller ne yazık ki. Ya küçük hayaller kuracaksın, olması muhtemel ve mantıklı şeyler, yada kurduğun hayallerin gerçekleşmeyeceğini aklından çıkarmayacaksın.

Resim buradan alıntıdır.

Rutubet kokusu sarmış dört duvarı, spor salonu saunalarına benzemiş afişlerle döşenmiş duvarlar.

Islanmış, düşmemek için hayatının savaşını veren posterler, oda içinde gezinen örümcek adamdan kalma ağlar sarkmakta tavandan.

Pus olmuş, sus olmuş, her şey başka kusmuş duvar, hayır karşı değiliz ama savunmuyoruz da.

Resim buradan alıntıdır.

Ağzında durduğun ıslak ve sisli yokuşun sonunda, seni beklediğini bilerek, ürünü görmeden aşağı doğru yavaştan hızlanarak koşmak.

Ve daha önce milyon kez içine çektiğin o eşsiz güzellikteki yeşilliklere ait koku bahçesi esansları ile nefessiz kalma sersemliği.

Bağcığı çözülmüş ayakkabı teki gibi endişeli gülümseme hali yüzünde ve hiç çıkmayacakmış hissi ile kendine cesaret aşılama gayreti takdire şayan.

*Bir düşünce peşinden koşmaktansa, bir koşu sırasında düşünmek her zaman daha iyi olmuştur.

*Öncelik sıranı belirle, yoksa kendi sırasını belirler.

*Geride durmaktan korkma geriden zarar gelmez.

*Kibirini yen, hayat karış sende müzeyyen.

*Marifet kalbini boş tutmakta değil, beynini boş tutabilmekte.

*Keşke sevgi ve mutluluk gibi değerler fatura tadında aylık düzenli gelse, ilgi göstermeyince faiz işlese daha da büyüyüp gelse karşımıza.

Resim buradan alıntıdır.

Çıkıp yürür oldu bilinmeze doğru! Kim yürürken ayaklarının altında ezdiği yaprak seslerini duymaz.
Bahar olduğunda yerlerde olmayacak, zaman soğuk bir hava dalgasının hala etkisi altında olduğumuz bir süre de seyretmekte.

Muhittin daire de kazandığı maaş ile ay sonu elektrik, kira ve diğer faturalarına, çeki ile aldığı odun sıkıntısına katlanmaya çalışıyordu. Bunları unutmak için atıyordu kendini sokaklara. Borç birikmiş, alacaklı kapıya ha geldi ha gelecekti. Çözüm aramaktan başka şeyler yapmalı çözüm bulmalı olanlara. Düşünmekten uyuşmuştu beyin damarları, yavaş çekimde akıyordu düşünceler, durdu.  Salon da yemek masasının yanındaki dedesinden kalma vitrinin orta rafına gözü takıldı. Yerinden kalkıp vitrine doğru yürürken kontrolsüzdü. Rafın önünde durdu. Annesinden kalma normalden büyük renkli çakmaklar ve kül tablaları arasında, dedesi ile babasının vesikalık fotoğrafları duruyordu. Her iki fotoğrafa bakıp isyan etmek istemişti. Dedesinden babasına, babasından kendine kalan bu evde yaşadıklarına içindeki her şey ağzından bir nefeste fırlamak istiyordu. Vitrin camında kanlanmış bakışlarını gördü. Gaz lambasını söndürdü. İçindeki tüm yakarışlara rağmen sessizce yatağına girdi. Çok değil bir kaç saat sonra daire de görevinin başında olması gerekiyordu. Susarak ve kabullenerek yaşanmamış saydı aklından geçen onca şeyi ve sabah işe gitmesi gerektiği için uyumayı tercih etti.

Resim buradan alıntıdır.

Hayır gelince yaşanmamış gibi onca keder, sıkıntı tasa, kaybolur bırakır yerini eğlenceye, mutluluğa.. Demem o ki sana aldanıp kalma karda kışta kapıda, gir hemen bulduğun odaya…

Ne demiş şair; garip bir ağustos tadı damaklarımda, ya ağustoslar bozuldu, ya da ağzımın tadı.

Aramıyorum sanıyordum,

Bulana kadar,

Bulunca her dakika onu nasıl aradığımı anladım.

Anladığımda onu bulmuştum.

Her saniyenin onda birinde

Aklıma gelip girdin,

Ne bir ilaç ne bir terapi,

Çare olamadı

Bulduğumda anladım,

Her şeyin senle başlayıp senle son bulduğu.

Resim buradan alıntıdır.

Saat 6 yada 7,
yani 6 ile 7 arasında bir yerlerde.
Bildiğim seni bana geri getirmeli,
Götürdüğü gibi getirmeli.
Saat 6 yada 7,
Durmak bilmemeli,
Galiba yedi,
Sevemedim gitti,
Varsın gitsin ama geri gelsin .
Saat 6 yada 7,
Bu saatler belli;
Ne yaptığımla yapmadığım görülmeli.

Resim buradan alıntıdır.

Cızırtısı yüksek beklentisi düşük kimin kime durmadan söylediği yeşil çimenlere uzanmış, papatyalar etrafını sarmış, halbuki güzel bir rüyaymış. Alarm çalmış. Uyanmış. Yol kenarı üzerindeki çıkıntılı bir kaldırım taşına çömelmiş, vazgal ile kaldırım arasına sıkışmış bir izmariti, az evvel yediği pamuk şekerden arda kalan sarı çubuk sopa ile yerinden oynatmaya çalışırken buldu kendini. Hafif müziği, gürültülü egzozu abartılı parlak jantlı bir araba virajı aldı. Hareketlerine devam eden araç ve sopalı genç, yeni döküldüğü halde yer yer küçük kraterler oluşmaya başlamış asfaltın kraterlerinden birinde hazır kıta beklemekte olan su birikintisinin, biri gelse de fırlasam isteği ile janjanlı arabanın lastiği buluşur su birikintisi ile kraterde, sigara izmariti ile oynamakta olan keyifsiz ve dalgın düşüncelere kendini bırakmış adını vermediğimiz yazının kahramanı olan şahsın başından aşağı ıslanma görevi başarılı bir şekilde sonuçlanmıştır.
El yordamı ile yoklayarak ceplerini, küfür yordamıyla söverek hecelerini, hem rahatlamış, hem ıslanmış hemde ayıldı.

Görsel buradan alıntıdır.