Merhaba sevgili okur,

Bu yazıyı okuyorsan sigortadan aldığın raporun, maaşından kesildi, paranı alamadın ve çare arıyorsun. Kısa bir süre önce aynı durumu yaşadım. Ve 3 ay uğraştıktan sonra işleri çözdüm ama hala paramı alamadım. Gününün gelmesini bekliyorum. Ama işlemleri hızlandırmak için aşağıdaki önerilerimi yap.

1 – Raporu direk şirketinin insan kaynakları ya da muhasebe departmanına götür, sisteme girmelerini sağla.

2 – Raporunu hastane yazı ile ilgili bölge sağlık kurumuna yazı ile gönderir. Hastaneyi arayıp tahakkuk yada rapor servisinden gönderim tarihi ile hangi sayılı yazı ile gönderdiklerini öğren.

3 – Bağlı olduğun sigorta kurumunun internet sitesinden numarasını bulup kayıt oluştur. Bağcılar sağlık kurumu 212 630 61 00 ‘dan 1912 dahili numaradan kayıt yaptırabilirsiniz. Cep telefonu numaranızı ve T.C. kimlik numaranızı istiyorlar.

4 – Sonrasında 3 gün içerisinde size bilgi mesajı geliyor. Mesaj geldiğinde 15 gün sonra paranızı alabilirsiniz, diyorlar.

5 – Eğer hastane yeni yollamışsa ortalama 5 – 10 günde sigorta kurumuna ulaşıyor. O zaman izlemeniz gereken yol hastaneden raporunuzun sizdeki nüshası için “ÜST YAZI” yazmasını istemek oluyor. Üst yazı ile ilgili sigorta kurumuna giderseniz işleme alıyorlar.

6 – Bu işlemler olduktan 15 gün sonra PTT noktalarından hakkınız olan parayı teslim alabilirsiniz.

Dipnot: Rapor süreniz kaç gün olursa olsun 2 gün devlet tarafından kesiliyor. 3 gün aldıysanız elinize bir para geçmeyecektir. 15 gün ise niye eksik aldım diye düşünmeyin.

Geçmiş olsun, kolay gelsin.

Nedir Mükemmel?
İnsanın kendine yakışanı giymesi?
İnsanın yaptığı işler?
Çalıştığı şirket?
Birlikte olduğu kişi?
Birlikte olmak istediğin kişinin fiziği?
Maaş?
Oturduğu semt?
Kullandığı araba?
Cep telefonu?
Bilgisayarı?
Gittiği spor merkezi?
Hak ettiğini düşündüğü davranış?
Kendisi?
Saçları?
Konuşma tarzı?
Arkadaşları, dostları, çevresi?
Hayaller?

Tek doğru sanırım bu hayaller, kimse hayallerinde kötü bir araba sahibi olmaz, çirkin, karizmatik olmayan bir sevgili düşünmez, düşük ücretli bir iş hayal etmez. Hepsi en iyisi olur, en başarılı olanı olur.

Hayal kurarken olmasını istediğimiz ama olmayacağını bildiğimiz şeyleri düşünür, isteriz. Rahat rahat bol keseden atarız. Ama hayallerle yaşayamayız. Bazıları bu noktada takılıp kalıyor. Hayallerinin gerçek olacağını düşünüp bekliyor. Gerçekleşmediğini görünce sıkılıyor, strese giriyor. Gerçek ile hayal arasında arafta asılı kalıyorlar. Bu insanlar gerçekler yüzünden mutlu olamıyor. İsteklerine çoğu zaman erişemeyeceklerinin farkında değiller ne yazık ki. Ya küçük hayaller kuracaksın, olması muhtemel ve mantıklı şeyler, yada kurduğun hayallerin gerçekleşmeyeceğini aklından çıkarmayacaksın.

Resim buradan alıntıdır.

Rutubet kokusu sarmış dört duvarı, spor salonu saunalarına benzemiş afişlerle döşenmiş duvarlar.

Islanmış, düşmemek için hayatının savaşını veren posterler, oda içinde gezinen örümcek adamdan kalma ağlar sarkmakta tavandan.

Pus olmuş, sus olmuş, her şey başka kusmuş duvar, hayır karşı değiliz ama savunmuyoruz da.

Resim buradan alıntıdır.

Ağzında durduğun ıslak ve sisli yokuşun sonunda, seni beklediğini bilerek, ürünü görmeden aşağı doğru yavaştan hızlanarak koşmak.

Ve daha önce milyon kez içine çektiğin o eşsiz güzellikteki yeşilliklere ait koku bahçesi esansları ile nefessiz kalma sersemliği.

Bağcığı çözülmüş ayakkabı teki gibi endişeli gülümseme hali yüzünde ve hiç çıkmayacakmış hissi ile kendine cesaret aşılama gayreti takdire şayan.

*Bir düşünce peşinden koşmaktansa, bir koşu sırasında düşünmek her zaman daha iyi olmuştur.

*Öncelik sıranı belirle, yoksa kendi sırasını belirler.

*Geride durmaktan korkma geriden zarar gelmez.

*Kibirini yen, hayat karış sende müzeyyen.

*Marifet kalbini boş tutmakta değil, beynini boş tutabilmekte.

*Keşke sevgi ve mutluluk gibi değerler fatura tadında aylık düzenli gelse, ilgi göstermeyince faiz işlese daha da büyüyüp gelse karşımıza.

Resim buradan alıntıdır.

Çıkıp yürür oldu bilinmeze doğru! Kim yürürken ayaklarının altında ezdiği yaprak seslerini duymaz.
Bahar olduğunda yerlerde olmayacak, zaman soğuk bir hava dalgasının hala etkisi altında olduğumuz bir süre de seyretmekte.

Muhittin daire de kazandığı maaş ile ay sonu elektrik, kira ve diğer faturalarına, çeki ile aldığı odun sıkıntısına katlanmaya çalışıyordu. Bunları unutmak için atıyordu kendini sokaklara. Borç birikmiş, alacaklı kapıya ha geldi ha gelecekti. Çözüm aramaktan başka şeyler yapmalı çözüm bulmalı olanlara. Düşünmekten uyuşmuştu beyin damarları, yavaş çekimde akıyordu düşünceler, durdu.  Salon da yemek masasının yanındaki dedesinden kalma vitrinin orta rafına gözü takıldı. Yerinden kalkıp vitrine doğru yürürken kontrolsüzdü. Rafın önünde durdu. Annesinden kalma normalden büyük renkli çakmaklar ve kül tablaları arasında, dedesi ile babasının vesikalık fotoğrafları duruyordu. Her iki fotoğrafa bakıp isyan etmek istemişti. Dedesinden babasına, babasından kendine kalan bu evde yaşadıklarına içindeki her şey ağzından bir nefeste fırlamak istiyordu. Vitrin camında kanlanmış bakışlarını gördü. Gaz lambasını söndürdü. İçindeki tüm yakarışlara rağmen sessizce yatağına girdi. Çok değil bir kaç saat sonra daire de görevinin başında olması gerekiyordu. Susarak ve kabullenerek yaşanmamış saydı aklından geçen onca şeyi ve sabah işe gitmesi gerektiği için uyumayı tercih etti.

Resim buradan alıntıdır.

Hayır gelince yaşanmamış gibi onca keder, sıkıntı tasa, kaybolur bırakır yerini eğlenceye, mutluluğa.. Demem o ki sana aldanıp kalma karda kışta kapıda, gir hemen bulduğun odaya…

Ne demiş şair; garip bir ağustos tadı damaklarımda, ya ağustoslar bozuldu, ya da ağzımın tadı.

Aramıyorum sanıyordum,

Bulana kadar,

Bulunca her dakika onu nasıl aradığımı anladım.

Anladığımda onu bulmuştum.

Her saniyenin onda birinde

Aklıma gelip girdin,

Ne bir ilaç ne bir terapi,

Çare olamadı

Bulduğumda anladım,

Her şeyin senle başlayıp senle son bulduğu.

Resim buradan alıntıdır.