labirentimsiyahtırak…

Ekim 17, 2009 - 8:58 pm No Comments

Gereği düşünüldü.

Kim için? Ne için?

Var olmamış hakedişler var kübün içinde. Birde anlık flaş yansımaları gibi gülüşler , gözyaşlarını gizlemek için. İstemdışı yalnız bir dışavurgun kibir hakim , kimse görmesin diye yazlık bir gömlek kış ortasında. Bugüne kadar biçbir işe yaramadığını düşündüren bu kişiler , çevre dediğimiz etken , sosyal topluluk , şans vermez sana asla. Halbuki bilmezler karanlığı neden bu kadar sevdiğimi. Neden kendim gibi olduğum anlar gecedir? Düşündün mü hiç ? Düşünsende bulacak kapasite var mı sende ?

Ay karanlıkta parlar… Bende herkes çekilince kenara , yatınca yatağına , sokaklar sessiz ve tenhalaştığında , köpek ve kedi sesleri yükselirken yukarıya orada oluyorum bütün doğallığımla…

ekim 15 ‘     19:20:34

Leave a Reply