son mu ilk mi?
Ağustos 31, 2009 - 4:58 pm
Yaşama dair ... Blogumun adı ... Felsefemin adı ... Hayallerimin adı.. Senin adın.. ne varsa bugün yaşama dair , beni hayata bağlayan , beni ayakta
omuzları dik durmama imkan sağlayan. bir ufak inilti , bir ses , bir ışık , bir gece karanlığında önümü
görmeme izin verecek kadar ayışığı serpilmesi yoluma.. gözlerimde yaşların birikip birikip dışarı taşmadan içeri
dökülmesini sağlayan, etrafı nedensiz ce yapışmış bir sırıtmayla baktıran.. onbeş nokta dört inç lik bir ekranda görünen 12 puntoda yazılmış
bu harfler yüzüme bu gülüşleri sağlıyorsa. Gerçekten de önemliymişsin benim için... Sana dairdi yaşam.
Yaşam dairdi sana.. Sana Dair Yaşam kadar gerçek Yaşamak gibi sahte Öyle çok şey var ki Yaralayan insanı Bir yürek çarpıntısı Onu her gördüğünde Öyle çok şey var ki bak Sana dair Yanlış aşklar yaşadık Yanlış köprülerde Yanlış gemiler yakıp Aldırmadan İki damla su çaldık Zamanın pençesinden Aldırmadan, aldırmadan Mucize gerek bize Gidecek bir başka düş Bir düş ki korkmamış Zamanın karşısında Ve bir çağ gerek bize Ve bir çağ bundan özgür Öyle çok şey var ki bak Sana dair Sonra kuşlar gitti Anladım dünya yorgun Sen yorgun, tortusu kalmış Eski bir korkunun GörmediN, duymadıN DemediN bunlar kötü Biz var mıydık? Aşk var mıydı? Bu ne senden ilk kaçışım Ne de ilk düşüşün yüreğime Ne bu seRden son geçişim Ne de son küsüşüm kaderime..
